Í gærkvöldi röltum við Ásgeir Slottskogen hringinn okkar eins og við gerum svo oft.  Það voru óvenju margir í skóginum í gær og vitum við ekki alveg ástæðuna en um helgina er Midsommar og gæti ástæðan verið út af því.  Midsommar er svona eins og míní útgáfan af Verslunarmannahelginni.  Með míní á ég við að þeir djamma "bara" eitt kvöld en taka ekki alla helgina eða jafnvel heila viku eins og Íslendingar gera.  Aðal fjörið er sem sagt á föstudaginn og má búast við að borgin verði tóm fyrir utan okkar íbúð.  Allavega fer fólk út fyrir borgina og bæina, tjalda og hafa það gaman.  Á svona tímum væri gaman að hafa bíl.

Á rölti okkar í gær um Slottskogen tókum við eftir því hve margir hópar voru að spila hafnabolta/kíló eins og maður gerði svo oft í gamla daga.  Það rifjuðust upp fyrir mér margar minningar frá því ég var lítil saklaus stelpa á túninu fyrir utan bæjarskrifstofuna eða á ég kannski að segja gömlu bæjarskrifstofuna (er ekki viss hvort hún sé flutt).  Þarna söfnuðumst við saman og spiluðum fótbolta, rúbbí, hafnarbolta og margt annað skemmtilegt.  Ég man sérstaklega eftir einu atviki í hafnarbolta þegar Nonni var með kylfuna og átti að slá boltann.  Í fljótfærni sinni sagði Nonni "fál" sem merkti að hann vildi ekki að skotið hans yrði gilt því hann hélt hann hefði hitt boltann svo illa en boltinn fór lengst út fyrir grindverkið (sem er nú farið ).  Hann hefði sem sagt geta hlaupið nokkra hringi og frelsað okkur sem vorum úti en ég var með honum í liði.

Það rifjaðist líka upp fyrir mér þegar bekkurinn minn var í kíló í leikfimi og liðunum var skipt þannig að stelpur voru á móti strákum.  Leikurinn var æsi spennandi og endaði þannig að við stelpurnar fórum með sigur af hólmi með að mig minnir einu stigi.  Verð ég að viðurkenna að það gerðist ör sjaldan að við stelpurnar unnum og var þetta mikil gleði fyrir okkur stelpurnar.  Strákarnir hins vegar sökuðu okkur um svindl og pretti og Bjössa kennara um að halda með okkur stelpunum.  Þeir voru í einu orði sagt brjálaðir.  Sannleikurinn er sá að við unnum án nokkurs svindls og væri gaman ef einhver strákurinn í bekknum gæti nú loksins viðurkennt það, en ég held að enn þann dag í dag séu þeir svo sárir að hafa tapað á móti okkur stelpunum....greyin.

Ég væri sko alveg til í að verða lítil stelpa aftur, þó ekki væri nema í einn dag og upplifa allt þetta aftur.  Fara svo með pabba á rúntinn út á skaga og svo til ömmu og fá ömmuköku.  Ekki væri nú verra ef ég fengi jafnvel að prófa að keyra bílinn frá Garðskagavita að gula húsinu hennar Maríu gömlu sem mér fannst þá alveg gríðarlega löng vegalengd

Já good old times

Kveðjur frá Gautaborg